Ernest Vieu (Roubia 1894 - Argeliers 1971)

Animateur de la troupe théâtrale Los Cigalons Narboneses, il était tout à la fois directeur, metteur en scène, auteur, décorateur et régisseur. Il écrivit de nombreuses pièces en un acte et mit en chantier une histoire du théâtre occitan : Teatre d’Òc, autors, òbras (IEO, 1973).

L’estiu
Nòstra carrièra sembla mòrta...

Lo sorelh còit coma un brasàs

Per nos parar dal calimàs

Vite, vite tampem la pòrta !
Fa pas lo mendre ventolet,

Lo cèl es blu que ne blanqueja

E l’uèlh tot còp vos cigaleja

Se remiratz una paret.
Se tròba pas un pel d’ombrina,

N’i a pas brica, n’i a pas enlòc

Dançan pertot raisses de fòc

Que d’a-plec tomben sus l’esquina !
Per las moscas, temps agradiu

Viravolejan de tot caire,

Pòdon pas ges demorar’staire

Son plan las reinas de l’estiu !
Una angròla beu lo sorelh,

Sembla ’scalprada dins la pèira

Cap vèrs lo cèl, fa sa preguièira

Deu adorar lo grand Calelh !
Dos gatonets seits sus las ancas

Los uèlhs clugats, son manhagós

Remembra dos pichons popons

Mudats de vestiduras blancas.
Medòr es dins lo canton

Estirat pel sòl, s’assolelha...
De vegadas, brandís l’aurelha

Puèi s’endormis dns son canton.
Nòstra carrièra sembla mòrta...

Defòra mon Diu quin brasàs !

Per nos parar dal calimàs

Vite, vite tampem la pòrta !

Notre rue semble morte / Le soleil brûle comme un brasier / Pour nous mettre à l’abri de la chaleur / Vite, fermons la porte…