Ernest Vieu (Roubia 1894 - Argeliers 1971)

Animador de la compañía de teatro Los Cigalons Narboneses, era a la vez director, guión, autor, decorador y administrador. Escribió muchas obras en un acto e hizo una historia de teatro occitano : Teatre d’Òc, autors, òbras (IEO, 1973).

L’estiu
 
Nòstra carrièra sembla mòrta...
Lo sorelh còit coma un brasàs
Per nos parar dal calimàs
Vite, vite tampem la pòrta !
Fa pas lo mendre ventolet,
Lo cèl es blu que ne blanqueja
E l’uèlh tot còp vos cigaleja
Se remiratz una paret.
Se tròba pas un pel d’ombrina,
N’i a pas brica, n’i a pas enlòc
Dançan pertot raisses de fòc
Que d’a-plec tomben sus l’esquina !
Per las moscas, temps agradiu
Viravolejan de tot caire,
Pòdon pas ges demorar’staire
Son plan las reinas de l’estiu !
Una angròla beu lo sorelh,
Sembla ’scalprada dins la pèira
Cap vèrs lo cèl, fa sa preguièira
Deu adorar lo grand Calelh !
Dos gatonets seits sus las ancas
Los uèlhs clugats, son manhagós
Remembra dos pichons popons
Mudats de vestiduras blancas.
Medòr es dins lo canton
Estirat pel sòl, s’assolelha...
De vegadas, brandís l’aurelha
Puèi s’endormis dns son canton.
Nòstra carrièra sembla mòrta...
Defòra mon Diu quin brasàs !
Per nos parar dal calimàs
Vite, vite tampem la pòrta !

La calle parece muerta / El sol quema como un brasero / para protegerse del calor / de prisa cerramos la puerta…